تقليد تقليد در لغت به معناى قلاده به گردن انداختن است و از آنجا كه مقلّد قلادهء اطاعت و پيروى از مجتهد را به گردن مىگيرد ازاينرو به او مقلّد گويند . در اصطلاح براى تقليد تعاريف گوناگونى از سوى علماى اصول مطرح گرديده كه برخى از آنها به شرح زير است : 1 - اخذ قول غير و عمل به آن . 2 - پذيرفتن قول ديگرى بدون دليل . 3 - تعلّم و يادگيرى احكام از غير . 4 - نفس عمل به قول غير . 5 - التزام به قول غير . و مانند اينها از تعاريف ديگر . تقليد اعلم تقليد اعلم يعنى تقليد از مجتهدى كه قوهء استنباط وى در احكام شرعى از روى ادلّهء مربوط ؛ بيش از ديگران باشد . دربارهء وجوب تقليد اعلم و عدم وجوب آن در ميان فقها اختلاف نظر است . مشهور قايل به وجوب گرديده‌اند و دليلشان اين است كه فتواى مجتهد اعلم حجيتش قطعى است و غير اعلم رأيش